#Biddenalsdekerkklokluidt
Misschien heeft u het al voorbij zien komen op Facebook, of bent u er door iemand op geattendeerd. Op zondag ochtend luidt de kerkklok normaal om ons uit te nodigen naar de kerk te komen. Maar deze zondag ging dat niet. Kerkdienst afgelast…. nog nooit meegemaakt.
Wat doe je dan met die kerkklok, die zich niet het zwijgen laat opleggen?
In een opwelling schreef ik een bericht: Gebruik de luidende kerkklok als gebedsoproep. De klok van 9.00 uur om te danken, de klok van 9.15 uur om te bidden.
Wat ik niet verwacht had, was hoeveel mensen dit bericht oppikten, en inderdaad tijd van gebed hebben genomen. Hoe we ons verbonden voelden. Voor hoeveel mensen zo’n gezamenlijk gebedsmoment belangrijk bleek.


Inmiddels zet ik elke ochtend vóór de klok van 12 uur (want ook dan luidt de kerkklok een extra ‘riedeltje’) een dank- en gebedspunt of een gebed online. Zo bidden we, elke dag, voor ons land, voor de wereld, in deze tijd van crisis.


Vanavond zullen – zoals voorlopig elke woensdag avond door heel het land – tussen 19.00-19.15 uur de kerkklokken luiden, als klokken van troost en hoop. Als teken van verbondenheid, maar ook als gebed voor allen die ziek zijn, angstig, vermoeid. Voor wie werken aan de veiligheid, de gezondheidszorg. Voor mantelzorgers, ouders, kinderen, leraren. Voor kleine zelfstandigen en werknemers, voor kortom heel het land.

De kerkklok roept op tot gebed, maar…. klinkt ook als bron van hoop.
Want die klok zegt ook: er is er Eén, die hoe dan ook, heel de wereld in Zijn hand houdt. Bij wie we, in leven en sterven, geborgen zijn.

Laten we, als de kerkklokken luiden, op Hem ons vertrouwen stellen!